Wszystkie wpisy, których autorem jest Author

Biuletyn – lipiec A.D. 2021

pobierz wersję .pdf

BIULETYN INFORMACYJNY

BRACTWO KAPŁAŃSKIE ŚW. PIUSA X
w Gdyni
Porządek nabożeństw
lipiec
A.D. 2021

Duchowe życie w świecie

Drodzy Wierni, święto Nawiedzenia NMP, które obchodzimy na początku lipca, jest niezwykle piękną i pouczającą uroczystością. W Ewangelii opisano to wydarzenie następującymi sowami: „Onego czasu: Powstawszy Maryja udała się śpiesznie w okolicę górzystą do miasta Judy. I weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę”. By dokładniej zrozumieć znaczenie tych słów, musimy pamiętać o tym, co oznacza fraza „onego czasu, powstawszy Maryja”. O jakim momencie i czasie jest tu mowa? Podróż Niepokalanej miała miejsce bezpośrednio po Zwiastowaniu anielskim Maryi, czyli po tym jak Najświętsza Dziewica zgodziła się przyjąć do swej świadomości i swego łona Tajemnicę Wcielenia. Inaczej mówiąc, Maryja przybyła do Elżbiety już jako Matka Boża. Jako taka została też pozdrowiona: „Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twego. A skądże mi to, że przyszła Matka Pana mego do mnie?”. Bóg objawił Elżbiecie kto do niej przyszedł, a przyszła nie sama Maryja lecz Maryja z Dziecięciem Bożym pod sercem. Jakże wymowne są słowa Ewangelii: „i napełniona została Elżbieta Duchem Świętym, i zawołała głosem wielkim”. Całe to wydarzenie opisano w Ewangelii ponieważ dokonało się rzeczywiście i pod natchnieniem Ducha Świętego. Posiada wielkie znaczenie i jest wyjątkowe. Jakie zatem ważne nauki możemy i powinniśmy z niego wyciągnąć?

Przede wszystkim chciałbym zwrócić Waszą uwagę, drodzy Wierni, na głębokie życie religijne Maryi i Elżbiety. To właśnie zażyła relacja z Bogiem pozwoliła Elżbiecie usłyszeć głos Boga. Dzięki tej zażyłej i głębokiej relacji z Bogiem Maryja postępowała zawsze zgodnie z wolą Bożą. Udając się w podróż poprzez góry judzkie, w duszy rozważała zapewne to, co tak niedawno się zdarzyło, tę wielką tajemnicę, o której wiele napisano w tekstach mszalnych. W Graduale czytamy: „Błogosławiona i godna czci jesteś, Panno Maryjo, któraś bez naruszenia dziewictwa stała się Matką Zbawiciela. Bogarodzico Dziewico, Ten, którego cały świat nie zdoła ogarnąć, zamknął się w Twoim łonie, stawszy się człowiekiem”; w Alleluja: „Szczęśliwa jesteś, święta Dziewico Maryjo, i wszelkiej chwały najgodniejsza, z Ciebie bowiem narodziło się Słońce sprawiedliwości, Chrystus, nasz Bóg”; w Introicie z kolei Kościół włożył w usta Maryi piękne słowa psalmu: „Z mego serca płynie piękne słowo, pieśń moją śpiewam dla Króla”. Do tej relacji pełnej miłości nawiązuje również Lekcja zaczerpnięta z Księgi Pieśń nad pieśniami. O wzajemnym poszukiwaniu się osób złączonych miłością traktuje cała ta księga ST. Zwróćmy tylko uwagę na parę zdań: „Oto umiłowany mój mówi do mnie: Powstań, pośpiesz, przyjaciółko moja, gołębico moja piękna, i przyjdź (…) Powstań przyjaciółko moja piękna, i przyjdź; gołębico moja wśród skalnych rozpadlin, w szczelinie muru ukaż mi twoje oblicze; niech zabrzmi głos w uszach moich, głos twój bowiem jest słodki, a oblicze piękne”.

Jakże pełna świadectw miłości była podróż Maryi! Podobne były dni Jej oczekiwania na narodzenie się Zbawiciela w Betlejem. Jej umysł, wyjątkowo czuły na działanie Boga, wypełniły bez reszty myśli o Dziecięciu, które nosiła w swym przeczystym łonie. Gdy tylko codzienne obowiązki pozwalały, Maryja rozważała w sercu, usłyszane przez siebie słowa Boże. Jakże pełne wdzięczności musiało być wewnętrzne życie Maryi! Wyrazem tego wewnętrznego usposobienia są słowa odpowiedzi Maryi na pozdrowienie Elżbiety: „I rzekła Maryja: «Uwielbia dusza moja Pana. I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim»”. Jakże pięknym wyrazem wewnętrznego życia Maryi są te słowa!

Również i my powinniśmy starać się o głębokie życie wewnętrzne, życie w łączności z Bogiem. Często w naszych czasach nie docenia się znaczenia i sensu życia wewnętrznego. Jedni je lekceważą, inni źle pojmują. Ci pierwsi nie wierzą w nic nadprzyrodzonego, a jeśli nawet deklarują wiarę, to pierwszeństwo przyznają zewnętrznej aktywności, wymiernemu sukcesowi uznanemu za cel. Złe rozumienie życia wewnętrznego jest jeszcze częstsze. Polega na błędnym przekonaniu jakoby troska o rozwój życia duchowego była potrzebna zakonnikom i zakonnicom, i to tylko w klasztorach kontemplacyjnych. Natomiast osoby żyjące poza murami klasztornymi nie muszą się rzekomo o życie duchowe martwić, podobnie jak i o swoją osobistą relację z Bogiem.

Tego typu teza jest poważnym, w swych konsekwencjach i skutkach, błędem. Płytkie życie religijne nie zapewni wierze przetrwania, gdy nadejdą trudności. Nie sposób zachować wiarę bez łączności z Bogiem. Chrystus Pan nauczał o tej zależności między wiarą a życiem duchowym w słowach zapisanych w Ewangelii św. Jana: „Wytrwajcie we Mnie, a Ja [będę trwał] w was. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie – jeśli nie trwa w winnym krzewie – tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić (…) kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić”. Nawiedzenie NMP, stanowiące też temat jednej z radosnych tajemnic różańcowych, ukazuje nam prawdziwość tych słów Chrystusa. Maryja, która żyła w łączności z Panem Jezusem, przybywa do swej krewnej i tam Bóg przez Nią działa wielkie cuda. Elżbieta wita Maryję słowami: „Oto bowiem skoro zabrzmiał głos pozdrowienia Twego w uszach moich, poruszyło się z radością dzieciątko w łonie moim”. Na dźwięk słów Maryi, które wynikały z głębokiej łączność z Bogiem, Elżbieta i jej jeszcze nienarodzony syn zostali obdarzeni łaskami.

Mając to wszystko na uwadze, nie dajmy się zwieść błędnej tezie, że w świecie nie można prowadzić głębokiego życia religijnego. Maryja nie żyła w klasztorze kontemplacyjnym, nie była odizolowana od całego świata, a jednak prowadziła najgłębsze z możliwych życie duchowe. W dzisiejszej Ewangelii widzimy Ją jako osobę czynną, podróżującą, by aktywnie pomagać i usługiwać potrzebującej Elżbiecie. Podobnie i my powinniśmy, mimo wielu zajęć zewnętrznych, troszczyć się o wewnętrzne życie swych dusz. Można to robić na wiele sposobów. Jednym z nich jest praktyka aktów strzelistych stanowiących duchowy pomost łączący nas z Bogiem. Można owe akty strzeliste także porównać do drabiny, dzięki której dusza jest w stanie coraz wyżej postępować ku Bogu. Akty strzeliste nie powodują uszczerbku w pełnieniu obowiązków stanu, wręcz przeciwnie, pomagają spełniać je z miłości do Boga. Dlatego starajmy się o częsty kontakt z Bogiem! Niech nasze myśli w chwilach wolnych od zajęć nie zajmują się tym, co było czy tym, co być może. Nie warto się też w wolnych chwilach skupiać tylko na sprawach tego świata, lecz za przykładem Maryi szukajmy Boga obecnego przez łaskę w naszych duszach, szukajmy Chrystusa, którego przyjmujemy rzeczywiście i prawdziwie w Komunii świętej. Prośmy Maryję o głęboką i żywą więź naszych dusz z naszym Panem a Jej Synem!

Z błogosławieństwem kapłańskim,
ks. Krzysztof Gołębiewski

* * *

AKTUALNOŚCI

* Wakacyjne dni skupienia

Drodzy Wierni, w naszych czasach, pełnych gonitwy i szybkiego tempa życia, konieczne a przynajmniej potrzebne są dni skupienia, aby nie utracić z oczu tego, co najważniejsze. Dlatego zapraszam Was na dni skupienia w lipcu, podczas których zostaną wygłoszone wykłady. Ich tematem będzie Wiara w życiu codziennym. Oto plan tych rekolekcji:

piątek – 2 lipca

17.30 – Możliwość spowiedzi

18.00 – Nabożeństwo pierwszego piątku

19:00Msza św. czytana

19.40 – nauka I

sobota – 3 lipca

16:25 – Możliwość spowiedzi

17:00 – nauka II

17.40 – Nabożeństwo pierwszej soboty

19:00Msza św. czytana

19.40 – nauka III

niedziela – 4 lipca

07:20 – Możliwość spowiedzi

08:00Msza św. (podczas kazania nauka IV)

09:20 – Możliwość spowiedzi

09:30 – Godzinki

10:00Msza św. śpiewana (podczas kazania nauka V)

17:30 – Możliwość spowiedzi

18:00Msza św. czytana (podczas kazania nauka Vi)

* Rekolekcje ignacjańskie

12-17 VII Warszawa – ignacjańskie dla kobiet

19-24 VII Warszawa – ignacjańskie dla mężczyzn

27-31 VII Bajerze – montfortańskie dla kobiet

16-21 VIII Bajerze – ignacjańskie dla mężczyzn

23-28 VIII Warszawa – ignacjańskie dla mężczyzn

30 VIII-4 IX Bajerze – tematyczne o Mszy świętej: ks. Karol

6-11 IX Warszawa – ignacjańskie dla kobiet

Zgłoszenia są przyjmowane:

przez e-mail rekolekcje@fsspx.pl

telefonicznie pod numerem 22 615 96 15 (od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00–12.00 i 14.00–17.00)

Do skutecznego zgłoszenia na rekolekcje należy podać:

1. imię i nazwisko

2. numer telefonu

3. adres zamieszkania

4. wiek

5. ile razy uczestniczyło się w rekolekcjach organizowanych przez Bractwo św. Piusa X

6. w którym roku ostatni raz uczestniczyło się w rekolekcjach organizowanych przez Bractwo św. Piusa X

Uczestnicy rekolekcji muszą mieć ukończone 18 lat. Osoby przewlekle chore lub te, które wymagają specjalnej opieki, nie mogą uczestniczyć w rekolekcjach bez wyraźnej zgody kapłana je prowadzącego. Zgłoszenie się na rekolekcje oznacza zobowiązanie do uczestniczenia w nich od początku do końca.

Podczas rekolekcji obowiązuje ścisłe milczenie.

* * *

KRYZYS W KOŚCIELE OKIEM WYTRAWNEGO TEOLOGA

(ciąg dalszy rozważań na temat kryzysu w Kościele

według ks. Mateusza Gaudrona FSSPX)

Co rozumie się pod pojęciem ekumenizmu?

Pod pojęciem ekumenizmu rozumie się ruch powstały u niekatolików w XIX w., dążący do współpracy i zbliżenia różnych wyznań chrześcijańskich. Ten ruch doprowadził do utworzenia w 1948 r. Światowej Rady Kościołów. Ta Rada określa się jako „wspólnota kościołów uznających Chrystusa za Boga i Zbawiciela”. Poszczególne wspólnoty religijne, będące członkami tej Rady, pozostają jednak niezależne. Rada nie ma nad nimi żadnej władzy, a owe wspólnoty mogą decydować, czy i w jakim stopniu przyjmują postanowienia Rady. Nie jest też konieczne, aby poszczególne wspólnoty członkowskie uznawały inne wspólnoty za kościoły w pełnym tego słowa znaczeniu.

Ta sama postawa doprowadziła z biegiem czasu do równoległych starań o rozpoczęcie dialogu i zbliżenie także z religiami niechrześcijańskimi.

Początkowo Kościół Katolicki wyraźnie dystansował się od ruchu ekumenicznego. Dopiero na Soborze Watykańskim II ekumenizm znalazł oficjalnie wstęp do Kościoła katolickiego. Sobór poświęcił mu osobny dekret Unitatis redintegratio, a także deklarację Nostra aetate, traktującą o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich.

Prawdziwie katolickie stanowisko wobec ekumenizmu wyraża encyklika Piusa XI Mortalium animos (1928 r.):

„Wychodząc z założenia, dla nich nie ulegającego wątpliwości, że bardzo rzadko tylko znajdzie się człowiek, który by nie miał w sobie uczucia religijnego, widocznie żywią nadzieję (oni, tzn. zwolennicy ekumenizmu – przyp. aut.), że mimo wszystkich różnic zapatrywań religijnych nie trudno będzie, by ludzie przez wyznawanie niektórych zasad wiary, jako pewnego rodzaju wspólnej podstawy życia religijnego, w braterstwie się zjednali. W tym celu urządzają zjazdy, zebrania i odczyty z nieprzeciętnym udziałem słuchaczy i zapraszają na nie dla omówienia tej sprawy wszystkich, bez różnicy, pogan wszystkich odcieni, jak i chrześcijan, a nawet tych, którzy – niestety – odpadli od Chrystusa, lub też uporczywie przeciwstawiają się Jego Boskiej naturze i posłannictwu. Katolicy nie mogą żadnym paktowaniem pochwalić takich usiłowań, ponieważ zasadzają się one na błędnym zapatrywaniu, że wszystkie religie są mniej lub więcej dobre i chwalebne, o ile w równy sposób, chociaż w różnej formie, ujawniają i wyrażają nasz przyrodzony zmysł, który nas pociąga do Boga i do wiernego uznania Jego panowania. (…) W ten sposób dochodzą stopniowo do naturalizmu i ateizmu. Z tego wynika jasny wniosek, że każdy kto przytakuje podobnym poglądom i staraniom, opuszcza całkowicie teren objawionej przez Boga religii”.

* * *

KALENDARZ LITURGICZNY

Na lipiec A.D. 2021

1 czw.

Uroczystość Najdroższej Krwi P.N. Jezusa Chrystusa, 1 kl., Pierwszy czwartek miesiąca ku czci Pana naszego Jezusa Chrystusa, Najwyższego Kapłana, modlitwa za kapłanów i o powołania kapłańskie

2 pt.

Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny, 2 kl., wsp. śś. Processa i Martyniana, Męczenników, Pierwszy piątek miesiąca ku czci Najśw. Serca Jezusa

3 sob.

P.P. W archid. gdańskiej: Św. Ottona, Biskupa i Wyznawcy, Głównego Patrona Pomorza, 1 kl., Pierwsza sobota miesiąca ku czci Niepokalanego Serca N.M.P.

4 niedz.

6. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl.

5 pn.

Św. Antoniego Marii Zaccaria, Wyznawcy, 3 kl.

6 wt.

dzień ferialny, 4 kl.

7 śr.

Śś. Cyryla i Metodego, Biskupów i Wyznawców, 3 kl.

8 czw.

Św. Elżbiety (Portugalskiej), Królowej i Wdowy, 3 kl.

9 pt.

dzień ferialny, 4 kl.

10 sob.

Siedmiu Braci Męczenników, śś. Rufiny i Sekundy, Dziewic i Męczennic, 3 kl.

11 niedz.

7. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl.

12 pn.

Św. Jana Gwalberta, Opata, 3 kl., wsp. śś. Nabora i Feliksa, Męczenników

13 wt.

P.P. Śś. Andrzeja Świerada i Benedykta, Wyznawców, 3 kl.

14 śr.

Św. Bonawentury, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła, 3 kl.

15 czw.

P.P. Św. Brunona Bonifacego z Kwerfurtu, Biskupa i Męczennika, 3 kl., wsp. św. Henryka Cesarza i Wyznawcy, 3 kl.

16 pt.

dzień ferialny, 4 kl., wsp. Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmelu

17 sob.

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę, 4 kl., wsp. św. Aleksego, Wyznawcy

18 niedz.

8. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl.

19 pn.

Św. Wincentego a Paulo, Wyznawcy, 3 kl.

20 wt.

P.P. Bł. Czesława, Wyznawcy, 3 kl., wsp. św. Hieronima Emiliani, Wyznawcy, 3 kl., wsp. św. Małgorzaty, Dziewicy i Męczennicy

21 śr.

Św. Wawrzyńca z Brindisi, Wyznawcy i Doktora Kościoła, 3 kl., wsp. św. Praksedy, Dziewicy

22 czw.

Św. Marii Magdaleny, Pokutnicy, 3 kl.

23 pt.

Św. Apolinarego, Biskupa i Męczennika, 3 kl., wsp. św. Liboriusza, Biskupa i Wyznawcy

24 sob.

P.P. Św. Kingi, Dziewicy, 3 kl., wsp. św. Krystyny, Dziewicy i Męczennicy

25 niedz.

9. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl., wsp. św. Jakuba, Apostoła, 2 kl.

26 pn.

Św. Anny, Matki Najświętszej Maryi Panny, 2 kl.

27 wt.

dzień ferialny, 4 kl., wsp. św. Pantaleona, Męczennika

28 śr.

Śś. Nazariusza i Celsa, Męczenników, Wiktora I, Papieża i Męczennika oraz Innocentego I, Papieża i Wyznawcy, 3 kl.

29 czw.

Św. Marty, Dziewicy, 3 kl., wsp. śś. Feliksa, Symplicjusza, Faustyna i Beatryczy, Męczenników

30 pt.

dzień ferialny, 4 kl., wsp. Śś. Abdona i Sennena, Męczenników

31 sob.

Św. Ignacego Loyoli, Wyznawcy, 3 kl.

Porządek Mszy św. w naszym kościele przeoratowym na kolejne tygodnie podawany będzie w kruchcie kościoła oraz można go będzie znaleźć w internecie:

na stronie gdyńskiego przeoratu: https://gdynia.fsspx.pl

na facebooku: https://www.facebook.com/FSSPXGdynia

Biuletyn – czerwiec A.D. 2021

pobierz wersję .pdf

BIULETYN INFORMACYJNY

BRACTWO KAPŁAŃSKIE ŚW. PIUSA X
w Gdyni
Porządek nabożeństw
czerwiec
A.D. 2021

Uczyń serca nasze według Serca Twego!

Drodzy Wierni, wielokrotnie wypowiadaliśmy powyższe wezwanie w naszym życiu i jeszcze nie raz pewnie skierujemy tę prośbę do Najświętszego Serca Jezusowego. Obchodząc w czerwcu uroczystość Najświętszego Serca Zbawiciela – to wspaniałe święto, tę wielką tajemnicę naszego Pana – powinniśmy rozważyć sens powyższego wezwania, starać się wniknąć w to Najświętsze Serce Najsłodszego Odkupiciela. Ono jest źródłem niewyczerpanej miłości Boga ku nam, grzesznikom.

To Serce, ku czci którego obchodzimy pierwsze piątki miesiąca, jest także dla nas wzorem, do którego pragniemy się upodobnić, które chcemy naśladować. Właśnie dla tego mówimy: „uczyń serca nasze według Serca Twego”. Otóż to Serce wypełnia całkowicie miłość i ofiara, a pisząc dokładniej, miłości do nas i ofiara za nas.

Miłość i ofiara, drodzy Wierni, są nierozdzielnie złączone. Miłość jest to korzeń w głębi serca ukryty, ofiara zaś z tego korzenia wyrasta jako kwiat, świadcząc o jego istnieniu i żywotności. Taka jest myśl Apostoła, który zwykł uważać ofiarę jako owoc i zarazem jako dowód miłości. I tak w Liście do Galatów tak pisze o Zbawicielu: „Umiłował mnie i wydał samego siebie – to jest ofiarował się – za mnie” (Gal 2, 20). I sam też Boski Mistrz miłości, ten stosunek między miłością a ofiarą zatwierdza, zaś swoją, ze wszystkich najdoskonalszą, na krzyżu złożoną, ofiarę ukazuje jako dowód najdoskonalszej miłości: „Większej nad tę miłość żaden nie ma, aby kto duszę swą położył za przyjaciół swoich” (J 15, 13). Gdy więc rozważamy samą miłość Zbawiciela, miłość ukazaną w Sercu Jego, które jest cierniami ugodzone, pamiętajmy że nie ma miłości bez ofiary.

Dlatego nabożeństwo do Serca Jezusowego to nie sentymentalna, słodka praktyka religijna, lecz niezwykłe wyzwanie dla nas grzeszników. Serce Boże wzywa nas do miłości i gotowości do ofiary. Wzywa nas do naśladowania cnót, które w sobie kryje. Tak więc w nabożeństwie do Serca Zbawiciela nie chodzi o jakieś odczucia i wzruszenia, lecz o rozważanie jak wiele Bóg dla nas zrobił, jak wielka jest miłość Chrystusa do nas. Aby o tym pamiętać, musimy często sobie przypominać wszystkie dobrodziejstwa, jakimi obdarza nas kochający Bóg.

Fragment Ewangelii według św. Jana, który Kościół czyta nam we Mszy św. ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa, ukazuje nam pełnię, doskonałość miłości Chrystusa do nas. W momencie swej śmierci nasz Pan wykonał wszystko, co zapowiedzieli prorocy, wypełnił wolę swojego Ojca. Wydawało się, że na tym koniec dzieła miłości, ale nie! Pan pozwolił jeszcze, aby Jego Najświętsze Serce zostało otworzone. Sprawił, że ono będąc już martwe, nadal kochało! Niesamowite! Święty Jan tak opisał to wydarzenie: „Onego czasu: Żydzi (ponieważ był to dzień Przygotowania), aby przez szabat ciała nie zostały na krzyżu (albowiem on dzień szabatu był uroczysty), prosili Piłata, aby im połamano nogi i zdjęto ich. Przyszli przeto żołnierze i połamali nogi pierwszemu i drugiemu, którzy z Nim byli ukrzyżowani. A skoro podeszli do Jezusa i zobaczyli, już umarł, nie łamali nóg Jego, ale jeden z żołnierzy włócznią otworzył bok Jego, a natychmiast wypłynęła krew i woda”.

Ta woda i krew, które wypłynęły z Serca Chrystusowego są – zdaniem wielu Ojców Kościoła – symbolem Sakramentów świętych, a szczególnie chrztu i Eucharystii. Te sakramenty są największymi darami łaski, są środkami pozwalającymi nam uczestniczyć w zasługach bolesnej i zbawczej męki i śmierci Chrystusa Pana. To właśnie sakramenty można porównać do akweduktów, którymi płyną do dusz łaski wysłużone na krzyżu przez Odkupiciela.

Tak wielka dobroć Zbawiciela względem nas, powinna wzbudzić w nas wdzięczność wobec Niego, bo jak nie być wdzięcznym zdając sobie sprawę, jak wiele zawdzięczamy miłości Bożej, miłosierdziu Jego, którego to miłosierdzia symbolem jest Boże Serce. Najlepszym wyrazem wdzięczności jest naśladowanie Chrystusa. Dlatego też w święto Serca Jezusowego Kościół woła do nas, wzywa nas: naśladujcie swego Pana! Dlatego też Introit, śpiew na wejście, otwierający teksty mszalne, zawiera słowa: cogitationes Cordis ejus – „Zamysły [myśli] Jego serca trwają poprzez pokolenia, by wyrwać ich dusze od śmierci i w czasie głodu ich żywić”.

Te myśli powinny przenikać nasze serca i być motorem dla naszych czynów, naszych zachowań w życiu. Jak Chrystus pragnął zbawić dusze, ratować zbłąkane owieczki, tak my powinniśmy pomagać Mu, wedle naszych możliwości, w tym dziele. Po pierwsze winniśmy czynić zadość za nasze grzechy i oziębłości względem miłości Boga, jak to mówimy w Akcie wynagrodzenia odmawianym w pierwsze piątki miesiąca. Po drugie, winniśmy wynagradzać za tych grzeszników, którzy tego nie czynią, jak modlimy się często: „błagamy najpierw o miłosierdzie dla siebie, gotowi dobrowolnym zadośćuczynieniem wynagrodzić Ci nie tylko za grzechy, których samiśmy się dopuścili, ale za występki tych także, którzy błąkają się z dala od drogi zbawienia. Za te wszystkie godne opłakania występki, razem wzięte, chcemy Ci wynagrodzić i każdy z nich z osobna pragniemy naprawić”. Takie myśli winny przenikać nasze serca i być przedmiotem naszych rozważań. O to też prosimy, kiedy chcemy, aby cechy, przymioty, cnoty Serca Jezusowego zaistniały w naszym sercu, w naszym życiu. Aby móc upodobnić się do Chrystusa musimy do Niego się zbliżać, ale najpierw musimy poznać, by móc naśladować, gdyż nie jest możliwe naśladowanie kogoś, kogo nie znamy.

Cały ten proces, naśladowania Chrystusa, upodobnienie naszych serc do Jego Serca, można porównać ze zjawiskiem, jakie widzimy na przykład u kowala, gdy ten pragnie jakiemuś metalowi nadać nowy kształt, nową formę. Aby móc tego dokonać, musi on najpierw, rozgrzać ów zimny metal w ogniu, aby ten był podatniejszy na formowanie. Dopiero później rzemieślnik zaczyna młotem swym nadawać metalowi nowe kształty.

Podobnie czyni Chrystus z naszym sercem. Najpierw zachęca nas do zbliżenia się do Bożego Serca, które jest ogniskiem gorejącej miłości, aby nasze twarde, zimne serca rozgrzać i uczynić podatnymi do przyjęcia rysów Serca Syna Bożego. Zacznijmy więc od rozważenia dobrodziejstw Bożych względem nas, aby móc zapłonąć i odwzajemnić tę nieskończoną miłość Chrystusa do nas, naszą miłością gotową do ofiar. Ale to nie koniec tego procesu. Następnie jak kowal, nasz dobry Bóg, przez różnego rodzaju wydarzenia, cierpienia, przeciwności, zaczyna pracować nad nami, byśmy nabywali cech Jego Serca, pełnego miłości, ale i ofiary, jedno bowiem, jak to widzieliśmy, nie może istnieć bez drugiego. Miłość bez ofiary, gotowości do ofiary nie jest miłością, lecz egoizmem.

Tak więc nie dziwmy się krzyżom i trudnościom w naszym życiu. Jeśli naprawdę chcemy, aby nasze serca były podobne do Najświętszego Serca Chrystusowego, to tak musi być. Jak metal, aby nabrać nowego kształtu, potrzebuje być rozgrzanym do czerwoności, a następnie uderzany młotem, tak również nasze zimne serca, muszą zapalić się miłością i być gotowe do ofiary dla Chrystusa. Oto cel nabożeństwa do Serca Jezusowego – kształtować nasze serca wedle wzoru Serca Chrystusa Pana.

Drodzy Wierni, prośmy naszego Zbawiciela, aby zechciał rozgrzać nasze serca miłością do Niego i uczynić nas gotowymi do ofiary dla Niego.

Z błogosławieństwem kapłańskim,
ks. Krzysztof Gołębiewski

AKTUALNOŚCI

* Spotkanie duszpasterstwa rodzin

Serdecznie zapraszamy wszystkich na kolejne spotkanie duszpasterstwa rodzin, które odbędzie się 12 czerwca, w sobotę.

Program:

10.30 – Msza św. czytana

ok. 11.20 – konferencja dla rodziców

po wykładzie wspólne spędzenie czasu

* Rekolekcje ignacjańskie

12-17 VII Warszawa – ignacjańskie dla kobiet

19-24 VII Warszawa – ignacjańskie dla mężczyzn

27-31 VII Bajerze – montfortańskie dla kobiet

16-21 VIII Bajerze – ignacjańskie dla mężczyzn

23-28 VIII Warszawa – ignacjańskie dla mężczyzn

30 VIII-4 IX Bajerze – tematyczne o Mszy świętej: ks. Karol

6-11 IX Warszawa – ignacjańskie dla kobiet

Zgłoszenia są przyjmowane:

przez e-mail rekolekcje@fsspx.pl

telefonicznie pod numerem 22 615 96 15 (od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00–12.00 i 14.00–17.00)

Do skutecznego zgłoszenia na rekolekcje należy podać:

1. imię i nazwisko

2. numer telefonu

3. adres zamieszkania

4. wiek

5. ile razy uczestniczyło się w rekolekcjach organizowanych przez Bractwo św. Piusa X

6. w którym roku ostatni raz uczestniczyło się w rekolekcjach organizowanych przez Bractwo św. Piusa X

Uczestnicy rekolekcji muszą mieć ukończone 18 lat. Osoby przewlekle chore lub te, które wymagają specjalnej opieki, nie mogą uczestniczyć w rekolekcjach bez wyraźnej zgody kapłana je prowadzącego. Zgłoszenie się na rekolekcje oznacza zobowiązanie do uczestniczenia w nich od początku do końca.

Podczas rekolekcji obowiązuje ścisłe milczenie.

* Spotkanie KE

W sobotę, 19 czerwca odbędzie się kolejne spotkanie Krucjaty Eucharystycznej dzieci. Zachęcamy wszystkie dzieci do wstępowania do Krucjaty Eucharystycznej.

* Konferencja duchowa

W niedzielę, 20 czerwca w miejsce katechezy dla dorosłych, będzie miała miejsce comiesięczna konferencja poświęcona życiu duchowemu.

* Nauki stanowe

Kolejne nauki stanowe w naszym gdyńskim kościele odbędą się wyjątkowo w czwarty wtorek miesiąca (22 VI) dla niewiast i w piąty wtorek miesiąca (29 VI) dla mężczyzn. Nauki będą wygłoszone po wieczornych Mszach św. w sali wykładowej.

* * *

KRYZYS W KOŚCIELE OKIEM WYTRAWNEGO TEOLOGA

(ciąg dalszy rozważań na temat kryzysu w Kościele

według ks. Mateusza Gaudrona FSSPX)

Jakie są następstwa wolności religijnej?

Następstwem ogłoszonej przez Vaticanum II wolności religijnej była najpierw konieczność zmiany ustawodawstwa przez państwa katolickie. Następstwem wolności religijnej jest więc laicyzacja państwa i coraz głębsza dechrystianizacja społeczeństwa. Ponieważ wszelkim błędom daje się równe prawa, zanika coraz bardziej prawdziwa wiara. Człowiek, który ze swej skażonej natury skłonny jest do tego, by kroczyć łatwiejszą drogą, potrzebuje pomocy instytucji katolickich. W społeczeństwie przenikniętym wiarą katolicką zbawi więc swe dusze więcej osób niż w społeczeństwie, w którym religia jest sprawą prywatną, a prawdziwy Kościół musi istnieć obok zrównanych z nim prawnie niezliczonych sekt.

Weźmy dla przykładu Kolumbię. Ludność tego kraju była w 98% katolicka, a religia katolicka była jedyną oficjalnie uznaną przez konstytucję. Pomimo iż prezydent był temu przeciwny, musiał on ostatecznie wobec nacisków Watykanu powołującego się na Vaticanum II zmienić konstytucję. To samo dotyczy dwóch kantonów Szwajcarii: Valais i Tessin. Także one musiały zmienić swe konstytucje wobec nacisków nuncjusza. Przerażające jest, że dzisiaj sam Rzym wzywa mężów stanu: nie chrońcie już religii katolickiej, ale wszystkie religie! Chrystus nie powinien być wyłącznym władcą waszego państwa, ale i Mahomet czy Budda muszą mieć swe miejsce!

Jest więc w gruncie rzeczy logiczne, że niemiecki trybunał konstytucyjny w 1995 r. uznał skargę pewnego ojca i uznał wieszanie krzyży w salach szkolnych za przeciwne konstytucji. Wolność religijna zabrania przecież, aby państwo przyznawało się do chrześcijaństwa. Wkrótce nie będzie można uzasadnić, dlaczego Wielkanoc i Boże Narodzenie są świętami państwowymi. Nawet niedziela nie ma sensu w zlaicyzowanym społeczeństwie. Być może przeżyjemy coś podobnego jak to, co miało miejsce podczas rewolucji francuskiej, kiedy biblijne tygodnie zastąpiono dekadami, czyli cyklem dziesięciodniowym.

Lata następujące po Soborze Watykańskim II dowiodły wystarczająco prawdziwości słów Leona XIII, że wolność religijna musi prowadzić do bezbożnictwa. W krajach Zachodu nie tylko zniknęła wiara, ale razem z nią także chrześcijańska moralność. Małżeństwa się rozwodzą, rodziny się rozpadają, przestępczość ciągle wzrasta i mało kto ma jeszcze autorytet. Każdy, kto ma jeszcze w jakiejś mierze otwarte oczy, widzi, że społeczeństwo zachodnie zmierza ku chaosowi. To zmieni się w decydujący sposób dopiero wtedy, kiedy społeczeństwo znowu uzna Chrystusa za Króla i nie pozwoli swobodnie się rozprzestrzeniać wszelkim błędom.

* * *

KALENDARZ LITURGICZNY

Na czerwiec A.D. 2021

1 wt.

Św. Anieli Merici, Dziewicy, 3 kl.

2 śr.

P.P. Bł. Sadoka i Towarzyszy, Męczenników, 3 kl., wsp. śś. Marcelina i Piotra Męczenników oraz Erazma, Biskupa i Męczennika

3 czw.

Uroczystość Najświętszego Ciała Chrystusa (Boże Ciało), 1 kl., Pierwszy czwartek miesiąca ku czci Pana naszego Jezusa Chrystusa, Najwyższego Kapłana, modlitwa za kapłanów i o powołania kapłańskie

4 pt.

Św. Franciszka Caracciolo, Wyznawcy, 3 kl., Pierwszy piątek miesiąca ku czci Najśw. Serca Jezusa

5 sob.

Św. Bonifacego, Biskupa i Męczennika, 3 kl., Pierwsza sobota miesiąca ku czci Niepokalanego Serca N.M.P.

6 niedz.

2. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl.

7 pn.

dzień ferialny, 4 kl.

8 wt.

dzień ferialny, 4 kl.

9 śr.

dzień ferialny, 4 kl., wsp. śś. Pryma i Felicjana, Męczenników

10 czw.

P.P. Bł. Bogumiła, Biskupa i Wyznawcy, 3 kl., wsp. św. Małgorzaty, Wdowy

11 pt.

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, 1 kl.

12 sob.

Św. Jana z Facundo, Wyznawcy, 3 kl., wsp. śś. Bazylidesa, Cyryna, Nabora i Nazariusza, Męczenników

13 niedz.

3. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl.

14 pn.

Św. Bazylego Wielkiego, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła, 3 kl.

15 wt.

P.P. Bł. Jolanty, Wdowy, 3 kl., wsp. śś. Wita, Modesta i Krescencji, Męczenników

16 śr.

dzień ferialny, 4 kl.

17 czw.

Św. Grzegorza Barbarigo, Biskupa i Wyznawcy, 3 kl.

18 pt.

Św. Efrema, Diakona, Wyznawcy i Doktora Kościoła, 3 kl., wsp. śś. Marka i Marcelina, Męczenników

19 sob.

Św. Juliany Falconieri, Dziewicy, 3 kl., wsp. śś. Gerwazego i Protazego, Męczenników

20 niedz.

4. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl.

21 pn.

Św. Alojzego Gonzagi, Wyznawcy, 3 kl.

22 wt.

Św. Paulina, Biskupa i Wyznawcy, 3 kl.

23 śr.

Wigilia Narodzenia św. Jana Chrzciciela, 2 kl.

24 czw.

Narodzenie św. Jana Chrzciciela, 1 kl.

25 pt.

Św. Wilhelma, Opata, 3 kl.

26 sob.

Śś. Jana i Pawła, Męczenników, 3 kl.

27 niedz.

5. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl. (P.P. W diec. pelplińskiej: Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy, Głównej Patronki diecezji, 1 kl.)

28 pn.

Wigilia śś. Apostołów Piotra i Pawła, 2 kl.

29 wt.

Śś. Piotra i Pawła, Apostołów, 1 kl.

30 śr.

Wspomnienie św. Pawła, Apostoła, 3 kl., wsp. św. Piotra, Apostoła

Porządek Mszy św. w naszym kościele przeoratowym na kolejne tygodnie podawany będzie w kruchcie kościoła oraz można go będzie znaleźć w internecie:

na stronie gdyńskiego przeoratu: https://gdynia.fsspx.pl

na facebooku: https://www.facebook.com/FSSPXGdynia

Prezentacja dzwonnicy kościoła w Gdyni

Przyłącz się do dzieła.
Wesprzyj budowę dzwonnicy.

Dane do przelewu:

Fundacja im. o. Damiana de Veuster
ul. Garncarska 32
Warszawa 04-886

Jako tytuł przelewu prosimy koniecznie wpisać:

NA DZWONNICĘ KOŚCIOŁA W GDYNI

Nr kont bankowych:

konto PLN: 26 1600 1462 1880 2446 6000 0001
konto EUR: PL 42 1600 1462 1880 2446 6000 0004
konto USD: PL 15 1600 1462 1880 2446 6000 0005
konto CHF: PL 85 1600 1462 1880 2446 6000 0006
BIC: PPAB PLPK
SWIFT: PPABPLPKXXX
BNP Paribas Bank Polska S.A.

Biuletyn – październik A.D. 2020

BIULETYN INFORMACYJNY

BRACTWO KAPŁAŃSKIE ŚW. PIUSA X
Przeorat pw. Niepokalanego Serca NMP

w Gdyni

Porządek nabożeństw

październik

A.D. 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

Różaniec drogą ku doskonałości

Drodzy Wierni, październik każdemu katolikowi kojarzyć się powinien z Różańcem. Kościół św. czci Matkę Bożą między innymi pod tytułem „Królowa różańca świętego”, a czyni to w formie wielkiego liturgicznego święta. Uroczystość ku czci Matki Bożej Różańcowej jest wyrazem miłości, ale także wdzięczności za wielkie zwycięstwa odniesione przez lud chrześcijański dzierżący w rękach oręż, ale przede wszystkim rozważający różańcowe tajemnice. Któż z nas nie słyszał o wywalczonym, ale jeszcze bardziej wymodlonym na Różańcu, zwycięstwie nad inwazją islamską w bitwie pod Lepanto? Takich zwycięstw odniesionych przez różaniec (w skali światowej czy osobistej) było oczywiście więcej.

Równocześnie jest święto Matki Bożej Różańcowej najpiękniejszym i urzędowym świadectwem wartości tej modlitwy. Liturgia tego dnia jest wyjaśnieniem i poszerzeniem Różańca. Liturgia ta zaczyna się w pacierzach kapłańskich następującymi słowami: „Obchodząc święto Różańca Panny Marii: * Jej Synowi Chrystusowi, Panu się kłaniajmy”.

Trzy hymny w pacierzach brewiarzowych oraz antyfony na Jutrznię i Laudes opiewają różne tajemnice różańcowe. Lekcje w Jutrzni zaś ukazują ich chwałę. Ciągłe przypominanie osoby Dziewicy, która „rośnie wśród kwiatów i przystrojona jest w róże i lilie polne” jest wyraźną aluzją do tych mistycznych wieńców różanych jakie czciciele Maryi wiją u Jej stóp przez odmawianie Różańca. Nic więc dziwnego, że powinniśmy z uwagą słuchać słów Księgi Mądrości, czytanych w lekcji mszalnej święta: „Teraz więc, synowie, słuchajcie mnie: «Błogosławieni, którzy strzegą dróg moich. Słuchajcie nauki, a bądźcie mądrzy i nie od rzucajcie jej. Błogosławiony człowiek, który mnie słucha i który czuwa co dzień u drzwi moich i strzeże podwojów mej bramy. Kto mnie znajdzie, znajdzie życie i wyczerpie zbawienie od Pana»”.

Święto to zawiera ważne przesłanie, mianowicie, że pobożnie odmawiać Różaniec to czcić Maryję i Jezusa, albowiem nabożeństwo to jest rozważaniem życia Matki Bożej i Jej umiłowanego Syna. W Pozdrowieniu anielskim wymawiamy dwa cudne imiona Maryi i Jezusa. Dlatego właśnie Kościół pochwala praktykę nabożeństwa różańcowego i poleca ją tak gorąco wiernym: „O Boże – modli się w Kolekcie święta – spraw, prosimy, abyśmy rozważając te tajemnice w świętym Różańcu błogosławionej Maryi Panny, naśladowali to, co one zawierają i otrzymali, co one obiecują”.

Różaniec jest zatem środkiem do naśladowania i otrzymania. Czego naśladowania? Co pomaga nam otrzymać? Naśladować możemy ​​ najdoskonalszy wzór życia Maryi i Jej Syna. Naśladować jednak można tylko to, co się zna. Jeśli artysta chce coś namalować czy wyrzeźbić, to  ​​​​ musi mieć jakiś plan, ideał, wzór, który pragnie wyrazić w swoim dziele. Podobnie i my. Jeśli chcemy naśladować Jezusa i Maryję, to musimy znać Ich życie. A Różaniec jest najdoskonalszym ku temu środkiem. Podczas tego nabożeństwa bowiem, jeśli sprawowane jest pobożnie, wnikamy myślą w najważniejsze wydarzenia jakie dokonały się w doczesnym życiu Zbawiciela i Jego Matki na ziemi, a także jakie dokonują się w Ich życiu chwalebnym w niebie. Każda dziesiątka Różańca to jakby zanurzenie duszy w jedną z Bożych tajemnic, co musi zostawiać w człowieku jakiś budujący ​​ ślad. Różaniec kształtuje nas na wzór swych tajemnic, albo umacnia w duszy stan łaski uświęcającej albo wzbudza w duszy żal za grzechy i pragnienie pokuty, innymi słowy, upodabnia nas do Jezusa i Maryi. ​​ Dobrze odmawiany jest konkretnym nabożeństwem, ale zarazem całą szkołą chrześcijańskiej duchowości, którą można określić jako chrystocentryczną maryjność. Jego tajemnice świadczą o tym, że w życiu Matki Bożej wszystko należy widzieć w odniesieniu do jej umiłowanego Syna. Jej radości i upodobania pochodzą z tego tylko, co sprawia przyjemność Panu Bogu. Jej boleści zaś zlewają się, by tak powiedzieć, z boleściami samego wcielonego Boga, który stawszy się człowiekiem, podjął odkupieńcze cierpienie za grzechy ludzkości. Jedyną radością Maryi jest Jezus: być Jego Matką, pieścić Go na swym ręku, ukazywać Go światu dla uwielbienia, rozważać chwałę Zmartwychwstania, jednoczyć się z Nim w niebie. Jedynym cierpieniem Maryi jest Męka Jezusa: widzieć Go zdradzonego, ubiczowanego, cierniem ukoronowanego, ukrzyżowanego za nasze grzechy.

Wśród wielu duchowych owoców nabożeństwa różańcowego wymieńmy dwa podstawowe. Pierwszym z nich jest umiejętność osądzania przemijających wydarzeń naszego życia w odniesieniu do wieczności; radowanie się tym, co się Panu Bogu podoba, co nas z Nim jednoczy; cierpienie z powodu grzechu, który nas oddala od Niego i jest przyczyną Męki i Śmierci Jezusa. Im doskonałej wnikniemy w tajemnice różańcowe, tym łatwiej będzie nam we własnym życiu odnosić do Pana Jezusa wszystko to, co odnosiła do Niego Maryja. Jeśli na przykład Ona Mu ufała, to i my ufać będziemy. Jeśli Go kochała, to i my kochać będziemy. Tego nauczy nas Różaniec, o ile tylko będziemy go pobożnie odmawiać.

Drugim owocem, jaki można odnieść z codziennego odmawiania Różańca, jest wniknięcie w tajemnice Chrystusa Pana. Każdą naszą modlitwę różańcową skierowaną do Maryi, Ona składa w darze u stóp swego Syna, co nas – modlących się zbliża ku Niemu. W taki oto sposób ​​ Różaniec pomaga nam wniknąć w niewysłowioną pokorę Wcielenia, grozę Męki i wielkość chwały Zbawiciela. Któż lepiej niż Matka Boża zrozumiał i żył tymi tajemnicami? Któż bardziej niż Ona może nam udzielić ich zrozumienia? Gdybyśmy w czasie odmawiania Różańca umieli naprawdę nawiązać duchową łączność z Maryją i towarzyszyć Jej w różnych wydarzeniach Jej życia, to moglibyśmy przyswoić sobie wiele z uczuć, które w Jej sercu wywołały te wielkie tajemnice, jakich była świadkiem, a często i główną uczestniczką. Jakiż to byłby pokrzepiający pokarm dla naszych dusz! W ten sposób nasz Różaniec przemieniłby się w rozmyślanie, a raczej medytację pod przewodnictwem Matki Bożej.

A tego właśnie Matka Boża pragnie. Różańce odmawiane samymi ustami maja o wiele mniejsza wartość niże te odmawiane ustami i myślami. Nabożeństwo różańcowe wymaga, by poddać swą myśl pewnej dyscyplinie, tak, by nie błądziła w tysięcznych kierunkach! Powtarzane tak często Pozdrowienia anielskie powinny wyrażać usposobienie skupionej duszy, która stara się wznieść do Najświętszej Dziewicy, dążyć do Niej, aby być wprowadzoną w głębię tajemnic Bożych. „Zdrowaś Maryjo...” mówią usta a serce szepce: naucz mnie, o Maryjo, poznawać i kochać Jezusa, jak Ty Go tu na ziemi znałaś i kochałaś. Takie odmawianie Różańca wymaga skupienia, jak poucza św. Teresa od Jezusa: „Zabierając się do odmawiania Różańca dusza niech się zastanowi, kto jest Ten, do którego mówi, a kim jest Ona, która do Niego mówi, aby wiedziała z jaka uwagą i z jakim nabożeństwem ma odmówić modlitwę”.

Różaniec, omawiany z prawdziwą pobożnością, staje się bardzo skutecznym środkiem pielęgnowania nabożeństwa maryjnego i pogłębiania zażyłości z Maryją i Jej Boskim Synem.

Drodzy Wierni, starajmy się jak najgorliwiej odnowić w tym miesiącu naszą miłość do Różańca. Rozważajmy jakim potężnym środkiem postępu duchowego jest ta prosta modlitwa, jak wiele spraw w dziejach świata, nie wspominając już o losie rodzin, małżeństw czy poszczególnych osób, ta modlitwa zmieniła, gdy odmawiali ją gorliwie chrześcijanie. Nasz Kościół, nasz naród, nasze rodziny wydają się dziś jeszcze bardziej potrzebować szturmu modlitewnego wiernych chrześcijan niż potrzebowały wczoraj. ​​ Niech nasza miłość do różańca, gorliwość i stałość w jego odmawianiu stanie się środkiem, którego Bóg użyje do rozlania swych łask.

„Boże, którego Syn Jednorodzony, życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem swoim przygotował nam nagrodę zbawienia wiecznego: dozwól, prosimy, abyśmy rozpamiętując tajemnice świętego Różańca Błogosławionej Maryi Panny, naśladowali to, co one zawierają i dostąpili tego, co obiecują”.

Z błogosławieństwem kapłańskim,

ks. Krzysztof Gołębiewski

* ​​ * ​​ *

 

 

AKTUALNOŚCI

 

 

* Rekolekcje maryjne w Gdyni

W dniach od 2 do 4 października będziemy mieli zaszczyt gościć w naszym przeoracie ks. Karola Stehlina, przełożonego Bractwa w Polsce oraz światowego dyrektora MI. Ksiądz Karol wygłosi na początku miesiąca różańcowego płomienne maryjne nauki. Korzystajmy chętnie z tych nauk by odnowić nasz zapał w czci do Niepokalanej. Dokładny plan jest dostępny na tablicy ogłoszeń oraz na stronie naszego przeoratu.

 

* ​​ * ​​ *

 

* Spotkanie KE

Na sobotę 10 października planowane jest kolejne spotkanie Krucjaty Eucharystycznej dzieci. Od tego roku opiekunem KE w Gdyni jest ks. Jakub Wawrzyn. Zachęcamy kolejne dzieci do wstępowania do Krucjaty Eucharystycznej.

 

* ​​ * ​​ *

 

* Nauki stanowe

Kolejne nauki stanowe w naszym gdyńskim kościele odbędą się w 3. wtorek miesiąca (20 X) dla niewiast i w 4. wtorek miesiąca (27 X) dla mężczyzn. Nauki będą wygłoszone po wieczornych Mszach św. w sali wykładowej.

 

* ​​ * ​​ *

 

 

KRYZYS W KOŚCIELE OKIEM WYTRAWNEGO TEOLOGA

(ciąg dalszy rozważań o kryzysie w Kościele

według ks. Mateusza Gaudrona FSSPX)

Jakie są główne błędy Soboru?

Dwoma najzgubniejszymi błędami soboru są wolność religijna i ekumenizm. W kolejnych rozdziałach będą one szerzej omówione. Do tego dochodzi nauka o kolegialności biskupów. Przerażająca jest także naiwna wiara w postęp i podziw dla współczesnego świata, które są widoczne w niektórych tekstach soborowych.

Zasada kolegialności jest skierowana przeciwko wykonywaniu władzy. Papież i biskupi nie mają już robić użytku ze swej władzy ale kierować Kościołem w sposób kolegialny. Biskup jest dzisiaj jeszcze teoretycznie przewodnikiem swej diecezji, w praktyce jest – przynajmniej moralnie – związany postanowieniami konferencji episkopatu, rad kapłańskich i różnych innych gremiów. Nawet sam Rzym nie waży się występować przeciwko konferencjom episkopatu i najczęściej ugina się pod ich naciskiem. Tutaj zaczęła obowiązywać propagowana przez rewolucję francuską idea równości. Opiera się ona na fałszywej doktrynie Rousseau'a, który zaprzeczał istnieniu ustanowionej przez Boga władzy i przekazał tę władzę ludowi. To stoi w sprzeczności z nauką Pisma św.: „dusza niech będzie poddana wyższym zwierzchnościom; nie ma bowiem zwierzchności, jak tylko od Boga; te zaś, co są, od Boga są postanowione. Tak więc, kto się sprzeciwia zwierzchności, sprzeciwia się postanowieniu Bożemu” (Rz 13).

Trzy błędy Soboru: wolność religijna, kolegialność i ekumenizm odpowiadają dokładnie zasadom rewolucji francuskiej: wolności, równości i braterstwu! Przez to tym jaśniejsze jest stwierdzenie kardynała Suenensa, że sobór jest rokiem 1789 w Kościele.

 Najgorszym przykładem naiwnej wiary w postęp jest konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes. W zadziwiający sposób wyśpiewuje się w niej hymn chwały dla postępu nowoczesnego świata – świata, który coraz bardziej oddała się od Boga. W ustępie 12. czytamy „jednomyślnej opinii wierzących i niewierzących wszystko na ziemi jest podporządkowane człowiekowi jako celowi i szczytowemu punktowi”, a w ustępie 57. chrześcijan wzywa się do „współpracy razem ze wszystkimi ludźmi w budowie bardziej ludzkiego świata”. Świat, w którym człowiek jest centrum i celem wszystkiego i w którym wszyscy mają przykładać się do urzeczywistnienia raju na ziemi, odpowiada światopoglądowi masonów, ale nie chrześcijan. Według nauki chrześcijańskiej tylko Bóg jest celem wszystkich stworzeń, a prawdziwy pokój i szczęście na ziemi zaistnieć mogą tylko w takiej mierze, w jakiej ludzie zdają się na Jezusa Chrystusa i przestrzegają Jego przykazań. Sam Joseph kardynał Ratzinger nazwał z tego powodu Gaudium et spes – Anty-Syllabusem. Gaudium et spes jest zatem przeciwieństwem tego, co Pius IX w 1864 r. uroczyście potępił. Kard. Ratzinger powiedział też w 1984 r. że Kościół przyswoił sobie „wartości dwustu lat liberalnej kultury”. Te wartości „narodziły się wprawdzie poza Kościołem, ale pomimo to znalazły w nim swe miejsce”. Jak to możliwe? Czy poza Kościołem mogą znajdować się prawdziwe wartości? Czyż Kościół nie otrzymał od Chrystusa pełni prawdy i wszelkich dóbr? Prawdziwe wartości posiadane przez liberalizm są zawarte w Ewangelii. Specyficznie liberalne wartości, jak rozpasana wolność, negacja władzy pochodzącej od Boga itp., są jako takie antychrześcijańskie. Ta nowa postawa posoborowego Kościoła wobec liberalnej kultury odpowiada osiemdziesiątemu twierdzeniu potępionemu przez Syllabus: „Kościół rzymski może i powinien pogodzić się i ułożyć z postępem, liberalizmem i kulturą nowoczesną”.

 

 

 

KALENDARZ ​​ LITURGICZNY

na październik A.D. 2020

 

1 ​​ czw.

P.P. Św. Jana z Dukli, Wyznawcy, 3 kl., wsp. św. Remigiusza, Biskupa i Wyznawcy, Pierwszy czwartek miesiąca ku czci Pana naszego Jezusa Chrystusa, Najwyższego Kapłana, modlitwa za kapłanów i o powołania kapłańskie

2 ​​ pt.

 

Św. Aniołów Stróżów, 3 kl., Pierwszy piątek miesiąca ku czci Najśw. Serca Jezusa

3 sob.

Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Dziewicy, 3 kl. (W diec. pelplińskiej: śś. Tyrsa, Palmacjusza i Towarzyszy, Męczenników, 3 kl.), Pierwsza sobota miesiąca ku czci Niepokalanego Serca N.M.P.

4 niedz.

18. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl.

5 ​​ pn.

dzień ferialny, 4 kl., wsp. św. Placyda i Towarzyszy, Męczenników

6 ​​ wt.

Św. Brunona, Wyznawcy, 3 kl.

7 ​​ śr.

Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, 2 kl., wsp. św. Marka I, Papieża i Wyznawcy

8 ​​ czw.

św. Brygidy, Wdowy, 3 kl., wsp. śś. Sergiusza, Bachusa, Marcelego i Apuliusza, Męczenników

9 ​​ pt.

P.P. Bł. Wincentego Kadłubka, Biskupa i Wyznawcy, 3 kl., wsp. św. Jana Leonardii, Wyznawcy, 3 kl., wsp. śś. Dionizego, Biskupa i Męczennika oraz Rustyka i Eleuteriusza, Męczenników

10 ​​ sob.

 

Św. Franciszka Borgiasza, Wyznawcy, 3 kl., wsp. dziękczynienia za Zwycięstwo Chocimskie nad Turkami z roku 1621

11 niedz.

19. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl., wsp. Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny, 2 kl.

12 ​​ pn.

dzień ferialny, 4 kl.

13 ​​ wt.

Św. Edwarda, Króla i Wyznawcy, 3 kl. [Rocznica poświęcenia kościoła Bractwa pw. Niepokalanego Serca N.M.P. w Gdyni (2007 r.), 1 kl.]

14 ​​ śr.

Św. Kaliksta, Papieża i Męczennika, 3 kl.

15 ​​ czw.

Św. Teresy (z Avili), Dziewicy, 3 kl.

16 ​​ pt.

Św. Jadwigi (Śląskiej), Wdowy, 3 kl.

17 ​​ sob.

Św. Małgorzaty Marii Alacoque, Dziewicy, 3 kl.

18 niedz.

20. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, 2 kl., wsp. św. Łukasza, Ewangelisty, 2 kl.

19 ​​ pn.

Św. Piotra z Alkantary, Wyznawcy, 3 kl.

20 ​​ wt.

Św. Jana Kantego, Wyznawcy, 3 kl.

21 ​​ śr.

P.P. Bł. Jakuba Strzemię, Biskupa i Wyznawcy, 3 kl., wsp. św. Hilariona, Opata, wsp. śś. Urszuli i Towarzyszek, Dziewic i Męczennic

22 ​​ czw.

dzień ferialny, 4 kl. (W archid. warmińskiej i diec. pelplińskiej: Wsp. przeniesienia relikwii św. Wojciecha, Biskupa i Męczenika)

23 ​​ pt.

Św. Antoniego Marii Clareta, Biskupa i Wyznawcy, 3 kl.

24 ​​ sob.

Św. Rafała Archanioła, 3 kl.

25 niedz.

Uroczystość Chrystusa Króla, 1 kl.

26 ​​ pn.

dzień ferialny, 4 kl., wsp. św. Ewarysta, Papieża i Męczennika

27 ​​ wt.

dzień ferialny, 4 kl.

28 ​​ śr.

Śś. Szymona i Judy Tadeusza, Apostołów, 2 kl.

29 ​​ czw.

dzień ferialny, 4 kl.

30 ​​ pt.

dzień ferialny, 4 kl.

31 ​​ sob.

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę, 4 kl.

 

 

 

 

 

 

 

Porządek Mszy św. w kościele przeoratowym na kolejne tygodnie podawany będzie w kruchcie kościoła oraz można go będzie znaleźć w internecie:

 

na stronie gdyńskiego przeoratu: https://gdynia.fsspx.pl

na facebooku: https://www.facebook.com/FSSPXGdynia

Biuletyn – wrzesień A.D. 2020

BIULETYN INFORMACYJNY

BRACTWO KAPŁAŃSKIE ŚW. PIUSA X
Przeorat pw. Niepokalanego Serca NMP

w Gdyni

Porządek nabożeństw

wrzesień

A.D. 2020